Wat dan? - Je weet wel.
Denk er maar eens over na.
Misschien probeer ik te zeggen, dat ik je verkeerd beoordeeld heb.
Vooral omdat je wat...
laten we zeggen serieuzer bent dan iemand als ik...
en soms als 'n nogal stijve lul overkomt.
Ik bedoel, voor iemand die je niet echt goed kent...
die alleen maar een eerste indruk van je krijgt.
Oké, misschien...
misschien ben ik soms...
ook wel een beetje 'n klootzak. - Welnee, kom nou...
Ik weet waar ik over praat.
Maar wat kan ons 't verrotten. Dat ligt achter ons.
Wat zeg je ervan?
Klinkt goed.
Leven en laten leven. - Zo is 't maar net.
Ik moet pissen.
Kijk me niet zo aan.
Eikel.
Vind je dat leuk of zo?
Ik vraag je wat. Vind je 't leuk om iemand te laten struikelen?
Niks 'luister vriend'. Hij daar is een vriend.
En hij daar is 'n vriend. En jij godverdomme niet. Snap je?
Kom hier, dan zal ik 't uitleggen.
Kom nou. Dat is 't niet waard.
Kom maar mee naar buiten, dan zal ik je kop even verbouwen.
Hou toch je bek. Klootzak.
Weet je? Jij moet... - Je moet gewoon opsodemieteren.
Als je moet pissen, doe 't dan hier.
Dus die ene vent komt naar voren...
en zegt: Moet je nou toch horen.
Hij mankeerde niks, tot ik z'n hoofd omdraaide en-ie verdomme doodging.
Snap je 'm?
Hé, ik weet ook 'n goeie.
Een ouwe zuiplap blijft moppen tappen tegen z'n bezopen vrienden...
hoewel z'n vrouw 's ochtends wel vroeg op moet om te werken.
Dan krijgt ze zo de pest in dat ze hem vertelt...
dat hij z'n bek moet houden, omdat ze hem er anders uitschopt. Snap je 'm?
Jullie ook? - Doe nou niet zo lullig.
Waar wacht je op? Laten we 't nou doen.
Ik doe 't niet, Hank.
Het is niet eerlijk. - We hadden 'n afspraak.
Dit kunnen we niet maken. Echt niet.
Stil nou.
Laten we wat stiller zijn. Begrijp je me?
Je weet hoe 't gaat.
Wat is er nou eigenlijk mis met je, Hank?
Zie je hoe die gozer drinkt? Hoe Hank z'n whiskey drinkt?
Net als...
die stomme commercial, je weet wel...
Je drinkt als een wijf.
Ga je nou ineens m'n grote broer uithangen en me de les lezen?
Heb je iemand ooit zo zien drinken? - Eerlijk gezegd niet, nee.
Zo drink ik niet. En mijn vader dronk ook niet zo.
Wij hebben niks gemeen, hij en ik, behalve onze achternaam misschien.
Jij bent meer 'n broer dan hij.
Doe nog eens na hoe hij dat veld overstak.
Dat vindt hij vast niet erg. Toch, Hank?
Toen ik dat veld overstak?
Je weet wel. Die avond in de sneeuw.
Het ging van eh...
In het begin liep hij zo'n beetje te waggelen...
'Hé, jongens. Wacht op mij. Ik ben er niet op gekleed.'
Je droeg die mietjesschoenen.
Doe hem nog eens na toen die kraai hem te grazen nam. Dat is lachen.
Dat was grappig. Alsof...
Het leek net een elektrische stoel.
We hadden hem 't geld nooit moeten geven.
Ik maak nu geen geintjes.
Dat was fout.
Hij zou 't niet moeten bewaren; hij kijkt ons aan alsof hij beter is dan wij.
Alsof hij ons bezit. - Laten we maar ophouden met drinken.
Je houdt 't geld. - Laten we naar huis gaan.
We gaan door. Ik moest partij kiezen. Dat zei je toch?
Waar heb je 't over?
Weet je wat hij gaat doen?
Hij gaat op z'n knieën naar Carl, en gaat bekennen...
Je zou ons verraden als je daarmee jezelf zou redden, hè?
Breng me naar huis. Ik wil weg. Ik moet naar huis.
Wil je niet wachten? - Breng me naar huis.
We hebben nog meer voor je, Hank.
Ik weet nog iets leuks. We doen een toneelstukje...
dat Hank een bekentenis aflegt. Dat is leuk.
Dan ben jij Hank en ik Carl.
Nee, doe jij 't maar. Jij doet Hank na. - Ik kan 't niet zoals jij.
Als je dronken bent, ben je grappig. Toe nou...
Je klopt op de deur, en dan zit ik daar te schrijven als die eikel binnenkomt.
Een eikel met z'n staart tussen z'n benen.
Ik kom binnen. Klaar?
Hallo? - Carl...
Ik ben 't, Hank Mitchell. - Hé, hoe gaat 't?
Ga zitten. - Ik moet je spreken.
Waarover? - Het gaat over Dwight Stevenson.
Hij is niet verongelukt.
Waar heb je 't over? - Ik heb hem vermoord.
Heb jij Dwight Stevenson vermoord? - Klopt.
Ik heb hem vermoord met z'n sjaal en toen heb ik hem van de brug gegooid.
Ik wilde dat 't op 'n ongeluk leek.
Waarom heb je dat gedaan?
4,5 miljoen is me meer waard dan 't leven van 'n ouwe man.
Ik moet 't gedeelte nog doen waar jij tegen ons getuigt. Kan dat nog even?
Ik heb hem vermoord.
Heb jij Dwight Stevenson vermoord? - Klopt.
Ik heb hem vermoord met z'n sjaal en toen heb ik hem van de brug gegooid.
Heb je 't opgenomen?
Ik wilde dat 't op 'n ongeluk leek.
Waar is dat voor, Hank?
Het is je bekentenis. Dat je Dwight Stevenson hebt vermoord.
Dat gelooft niemand.
Het is toch duidelijk dat ik 'n geintje maak.
Waarom zou iemand dat geloven? Denk er eens over na.
Wij bekennen allebei die moord te hebben gepleegd; wie zou Carl geloven?
Jou? Een ongeschoolde minkukel van 40 die trots is op z'n gezuip, of mij?
Ik heb een baan...
Ik scheld m'n vrouw niet verrot in 't openbaar, met m'n dronken kop.
Ik val niet in slaap in andermans portieken.
Wie zou-ie geloven?
Nou zitten we allemaal weer in hetzelfde schuitje. Nietwaar, Jake?
Je was vergeten dat we er allemaal even diep inzitten.
Dat is alles. - Meer is 't niet.
We willen je niet te grazen nemen.
Nou kun jij Hank niet pakken.
Voor als je per ongeluk bekent. - Wacht even.
Wil je nou zeggen dat jij hiervan wist, Jacob?
Rustig aan. - Je wist ervan?
Hij doet er niks mee tenzij...
Is dat wat je me wil zeggen? Dat jullie samenwerken?
Hij helpt me om de boerderij terug te krijgen, Lou.
Prachtig, toch?
Kom, we gaan. - Lou, wees nou niet kwaad.
Verroer je niet.
Wat doe jij nou? - Geef me die tape.
Leg dat geweer neer.
Jij gaat niet weg met die tape. - Rustig nou maar.
Lou, laat hem met rust.
Of anders wat? Schiet je me dan neer?
Laat hem met rust. - Je hebt me verraden. In m'n huis.
Lou, wat gebeurt er? - Toe nou, Lou.
Je weet dat ik geld nodig heb. - Laat hem gaan.
Luister. Ik heb 't morgen nodig. Ze komen m'n truck weghalen.
Leg dat geweer weg, Lou.
Hij heeft een baan. Wij niet.
Wij hebben 't geld nodig. Hij niet.
Laat hem met rust. Leg neer.
Leg nou neer. Toe, Lou. - Hou je kop.
Doe dat nou niet.
Denk je dat hij je vriend is? Hij geeft helemaal niks om je.
Of wel soms? - Rustig. We praten 't wel uit.
Dat was om te dreigen.
Goeie genade, Lou. - Leg dat geweer neer, schat.
Dit wordt 't echte werk. - Lou, niet doen. Leg neer.
Mijn lieveling, m'n liefje...
Hank, blijf daar en vertel me wat er gebeurt.
Het komt goed. - Bel 112. Bel de politie.
We moeten eerst afspreken wat we ze vertellen.
Je hebt gezien dat 't een ongeluk was.
Je hebt hem voor geld vermoord. - Hij was dronken.
Niemand heeft hem om geld vermoord. Jij mag zijn deel hebben.
Denk je nou echt dat ik jullie dat geld laat houden?
Hou op. Vooruit.
Wat doe je nou? Hou op.
Rustig maar, Nancy.
Oh, mijn god...
Ik wil je niks doen.
Ik doe je niks, ik was niks van plan.
Je zag 't toch? Het was zelfverdediging. Wacht.
Laten we erover praten. Kom op. We moeten...
Hank?
Er is een schietpartij geweest.
Hank Mitchell, ik ben bij Lou Chambers. County Road 27, bij Burnt Road.
Ze zijn allebei dood.
O god. Maak voort alstublieft.
Jacob?
Wat ben je aan het doen?
Is alles goed met je?
We kunnen hieruit komen, maar veel tijd hebben we niet.
Ik wil dat je heel goed naar me luistert, oké?
Ze hadden ruzie.
Ze waren allebei dronken en Lou viel Nancy aan.
Toen we hem wilden tegenhouden, werd hij kwaad en pakte z'n geweer.
Zij haalde een revolver uit de keuken.
Wij haalden snel je geweer uit de truck, maar hij had haar al neergeschoten.
Hij schoot alles overhoop. Het plafond, de muren, alles.
In de hal schoot hij op me, maar hij miste.
Hij richtte het geweer op m'n borst.
Net voor hij de trekker kon overhalen, heb jij hem neergeschoten.
Je hebt m'n leven gered.
Snap je? Het was zelfverdediging.
Kom op, Jake. Ik wil 't je horen zeggen.
Ze hadden ruzie.
Lou werd heel boos.
Hij schoot op de muren en 't plafond.
En wat deden wij?
We renden naar de truck...
Samen met Jacob?
Want Jacob zei...
dat alleen hij naar buiten ging om z'n geweer te halen. Hij zei...
dat Lou jou naar buiten joeg nadat hij Nancy had neergeschoten.
Zei Jacob dat?
Ik neem aan...
Ik snap wel waarom dat zo leek voor hem...
omdat...
hij inderdaad naar de truck liep.
Ik liep achter hem aan...
maar toen ik dat schot hoorde...
waardoor Nancy gedood werd, ging ik terug naar 't huis.
Ik stond op het bordes toen Lou buiten zo tekeer ging.
En toen pas wilde ik de voortuin inrennen.
Dus eh...
Daardoor zal Jacob wel hebben gedacht dat ik naar buiten rende.
Ga naar huis, Hank. Ik denk wel dat we voorlopig genoeg hebben.
Moge hij rusten in vrede...
en mogen de zielen van alle gelovigen die ons ontvielen...
in vrede rusten. Amen.
Ik denk dat de baby er nu wel uit kan.
Wie kan dat zijn? - Ik weet 't niet.
Het is Carl.
Ik hoop niet dat ik je wakker maakte. Ik zag nog licht branden.
Ik wilde net naar bed gaan.
Het doet me pijn dit te moeten doen, Hank.
Ik reed langs 't huis van Lou Chambers...
toen ik de truck van je broer langs de weg zag staan. Ik kon er net langs.
Hij zat binnen in een stoel, helemaal van de wereld.
Goed dat je hem hebt gebracht...
Ik hoop dat 't niet te veel...
Jullie maken zware tijden door; praat eens met hem. Ik zal ook goed opletten.
Waar zat je nou met je gedachten?
Daar moet je echt niet gezien worden.
Ik kreeg zowat 'n hartaanval toen Carl aanklopte.
We moeten voorzichtig zijn.
We mogen geen risico's nemen.
Ga eens in bed liggen.
Lig je goed?
Ik zou hier niet moeten liggen. Hier is alles schoon.
Geeft niet. De baby slaapt bij ons.
Weet je dit nog?
Alles gaat slapen.
Je hoofd gaat slapen. Dat deed Pa altijd.
Je hoofd gaat slapen. Je schouders...
Je armen gaan slapen. Je rug gaat slapen.
Hank, voel jij je weleens een slechterik?
Ik wel.
Ik voel me echt een slechterik.
Misschien kan ik wel een gezin stichten. Met dat geld en zo.
Denk je ook niet? Als ik rijk ben?
Dat kan ook zonder geld.
Hank?
Hoe zit 't met... Hoe heette ze nou? Carrie Richards?
Zij vond je leuk, hoewel je blut was.
Dat lag heel anders.
Haar vrienden hadden met z'n allen 100 dollar gelapt...
en met haar gewed dat ze 't geen maand met me zou uithouden.
Jezus, Jacob...
Ik dacht dat jullie iets samen hadden.
Zo erg was 't niet.
Het was eigenlijk wel gaaf.
We gingen vaak samen wandelen.
We spraken over allerlei meisjesdingen.
Ik hield haar hand een keer vast.
Maar m'n handen zweetten zo, dat we wel los moesten laten.
Ik was nerveus, denk ik.
Maar 't was toch gaaf.
Toen de maand voorbij was, zei ze me toch nog af en toe gedag.
Als ik haar zag in de gang of zo.
Dat hoefde ze niet te doen. Dat was aardig van haar.
Ik heb nog nooit een meisje gezoend.
Als veel geld dat kan veranderen, nou graag. Wat kan mij 't schelen.
Ik wil dat ook wel eens voelen. Weten wat andere mensen doen.
Het maakt me niet uit als het door 't geld komt.
Hank, ik ga gelukkig worden, toch?
Natuurlijk. Wij allemaal.
Inderdaad. Allemaal.
Weet je? Ik zou de boerderij kunnen terugkopen...
en veel kinderen kunnen nemen met een leuk meisje dat aardig voor me is.
Gewoon 'n normale vrouw, weet je?
En dan komen jij en Sarah langs, met Amanda...
en vertellen we elkaar verhalen.
We drinken wat op de veranda zoals Pa en Oom Ted vroeger.
Is hij in slaap gevallen, Jack?
Hai, Carl.
Het wordt 'n beetje dun bovenop, Hank.
Moet je geen misdaden oplossen? - Misschien.
Kun jij Jacob morgenmiddag bij me langs sturen?
Natuurlijk. Waarvoor? - Er komt een FBI-agent langs.
Misschien kunnen jullie 'm helpen. Ze zoeken een verdwenen vliegtuig.
Ik zie je rond 3 uur. - Reken maar.
Misschien moeten we weggaan. Met 't geld, en de baby.
Hou op, Hank. Je gaat er gewoon heen en kijkt wat hij weet.
Zonodig verbranden we 't geld.
De aanwijzingen liggen voor 't oprapen.
Denk na. Zo moeilijk is 't niet om alles op 'n rijtje te zetten.
Het vliegtuig en Stevenson, Lou en Nancy...
De mensen zien jou als een normale, aardige man.
Ze zullen 't ontdekken. - Niet waar.
Niemand verwacht dit soort dingen van jou.
Het sneeuwde nogal hard, maar we dachten 'n haperende motor te horen.
Dat was alles. Verder hebben we niks gehoord.
Geen crash, geen motor, niks.
Wil jij daar nog iets aan toevoegen, Jacob?
Ik kan niks bedenken. Dat was 't wel.
Het was vast een sneeuwmobiel.
Dat was 't. Bedankt dat je langskwam. - Graag gedaan, Carl.
Het was me 'n genoegen. - Ik spreek je nog.
Kunnen jullie ons erheen brengen?
Naar dat natuurgebied? - Ik moet er morgen heen.
Als de storm gaat liggen.
Kunt u ons vertellen waar het over gaat?
We zoeken een vliegtuig.
Een overval op 'n geldwagen kan niet. - Het is echt zo. Die FBI-agent zei 't zelf.
Het klopt niet. Die kidnapping wel.
Hoeveel vliegtuigen met geld zouden er zijn?
Het zijn biljetten van 100. Dan zouden er toch biljetten van 50, 20 en 10 bij zijn?
Gefeliciteerd, Sarah. Je weet blijkbaar meer dan de FBI.
Liet hij z'n identificatie zien? - Waarom zou hij?
Wacht even.
Dit is hem, hè?
Het is die oudere broer, Vernon. Hij zoekt z'n broer.
Die kerel was magerder. Hij had geen baard.
Hij is vast afgevallen en geschoren.
Dat maakt niet zoveel verschil; wie 't ook is, ik moet hem erheen brengen.
Als hij 't echt is, moet je niet gaan. - Waarom niet?
Omdat hij jullie afmaakt...
zodra hij 't vliegtuig ziet. Dan zijn er geen getuigen meer.
Maar als hij echt van de FBI is, en ik ga niet, ben ik meteen heel verdacht.
Ik bel de FBI wel en vraag naar Agent Baxter.
We gaan al om 9 uur.
Zo vroeg kan je niet bellen. - Dan moet je 't maar vertragen.
Dan bel ik wel terug naar Carl's kantoor.
En als er geen Agent Baxter bestaat? - Dan ga je niet.
Dan vertel je Carl dat de baby ziek is en dat je naar huis moet.
En Jacob dan?
Die heeft een kater. Dat gelooft Carl wel.
Wie 't ook is, Jacob moet daar wegblijven.
Het klinkt als een rotsmoes. - Hank, wat wil je dan?
Er gewoon met open ogen instappen en doodgaan?
Uiteraard niet. - Ik probeer een plan te bedenken.
Het geld naar 't vliegtuig terugbrengen en Stevenson vermoorden?
Of Lou stiekem opnemen waardoor er nog twee mensen dood zijn?
Weer zo'n plan?
Nou, ik heb ook 'n plan.
Ik breng 't geld terug. Alles.
Ik breng alles terug en alles wordt weer zoals 't vroeger was.
Dat verdomde klotegeld.
Denk je dat? Denk je dat je dat wilt?
Nog 30 jaar werken, wachtend tot je baas met pensioen gaat of sterft...
zodat je opslag krijgt?
En Amanda? Moet zij opgroeien in goedkope of tweedehands kleren?
Met speelgoed van andere mensen omdat wij niks kunnen kopen?
Hou maar op. - En ik?
Wat moet ik?
De rest van m'n leven, 8 uur per dag, met een valse glimlach...
met m'n neus in de boeken naar huis gaan om eten voor je te koken.
Altijd dezelfde maaltijden; afhankelijk van de kortingsbonnen die week.
Uit eten gaan bij speciale gelegenheden. Met een verjaardag of zo.
Niet te veel bestellen.
Geen voorgerecht. Thuis een toetje eten. Moet dat me gelukkig maken?
Nee, ik heb Jacob nog niet eens gehad.
Die kan weer naar de bijstand. Af en toe 'n baantje.
Maar nu Lou dood is...
Met z'n hond in dat vuile huis, hoe lang geef je hem?
Hou op.
Het klinkt prachtig, hè? Alles weer zoals 't vroeger was.
Met de FBI... - Kunt u me doorverbinden met...
Werkt er een agent Neil Baxter bij u?
Als Jacob niet komt, hebben wij des te meer van Linda's traktatie.
Pak maar. Ga je gang.
Die heeft ze zelf gebakken. Diepgevroren, suikervrije donuts.
Zo oneetbaar, dat je er nooit te veel van zal eten.
Die Baxter, heeft hij je ooit z'n identificatie laten zien?
Het klinkt stom, maar ik vroeg me af of ze er net zo uitzien als in de film.
Hoezo? - U weet wel...
glimmend zilver met dat grote FBI-logo in 't midden.
Het zal wel.
Heeft hij 'm laten zien? - Nee, maar ik heb ze wel vaker gezien.
Waar blijft hij?
Als je 't vraagt, laat hij 'm vast wel zien.
Misschien mag je zelfs z'n pistool vasthouden als je 't heel lief vraagt.
Je mag straks ook wel met mij mee. Dan zal ik de sirene voor je aanzetten.
Carl, Sarah hier. Ik zoek Hank. Is hij daar?
Hij staat naast me; hij probeert de kookkunst van m'n vrouw te vermijden.
Hoe is 't met de baby? - Niet zo goed. Daarom bel ik.
Vervelend. Dat kan je 'm maar beter zelf vertellen.
Het beste. 't Is je vrouw.
Hai, schat. - Het is 'm.
Hij is het, Hank. Kom naar huis. Je moet daar weg.
Ik moet hier blijven.
We hadden afgesproken dat je naar huis zou komen als ik belde.
En Carl dan?
Geen idee. Maar ga niet. Wijs ze de weg, en zeg dat je ze daar wel ziet.
Iedereen klaar?
Hij schiet jullie allebei neer. - Klaar.
Ze wachten op me. Ik moet ervandoor.
Goed geslapen? - Hank, kom toch naar huis.
Wacht. - Ik zie je straks wel.
Ja, ik zie je.
Godverdomme. Niet doen. - Ik ook van jou.
Wacht. Hank?
Alles goed? - Jawel, er was alleen...
wat verwarring over vanavond. - Waar is je broer?
Jacob redt 't niet. Hij heeft te diep in 't glaasje gekeken.
Ik ben er klaar voor. - Dan gaan we maar.
Ik ben m'n pet vergeten. Ik haal jullie zo wel in.
Toe maar, 't is knap koud.
Je zag die truck dus vlak om de hoek?
Hier was 't. Dat weet ik zeker.
Daar is dat bord. Daar stonden jullie.
Je zal wel gelijk hebben, maar ik dacht dat 't verderop was.
Als 't daar zou liggen, zouden die boeren 't wel gevonden hebben.
Het ligt in dat natuurgebied. Laten we ieder maar 'n andere kant opgaan.
Goed dat Jacob er toch is. Dan gaat het 'n stuk sneller.
Neem je geweer mee.
We nemen verschillende richtingen. Jij en ik schieten gewoon in de lucht.
Neem jij dit fluitje; als jij 't vindt, blaas dan zo hard mogelijk.
Ik dacht dat je niet kon komen. - Ik heb Sarah gesproken.
Toen ik opstond, voelde ik me beter. - Je ziet er rot uit. Is er soms iets?
Ik had een zware avond. - Kom, we gaan.
Ik neem 't midden wel. - Prima.
Rennen, Carl.
Maak dat je wegkomt. Rennen. - Ik heb 'm. Het ligt hier.
Dwing hem z'n penning te laten zien. Hij heeft 'n wapen.
Hij is niet van de FBI.
Wat zeg je nou? - Doe nou maar.
Laat hem je penning maar even zien.
Hij laat 'm al zien. - Draai je niet om.
Waar is m'n geld?
Waar is 't?
In 't vliegtuig.
Pak 't dan. Vooruit.
Wacht je ergens op, genie? Schiet op.
Kom op. Vandaag nog graag.
Oké. Ik heb 't al.
Is dat alles? Waar is verdomme de rest?
Dus je had een wapen, hè?
Maar je bent niet koelbloedig. Of wel, Mr. Mitchell?
Zo te zien hebben we allebei heel wat uit te leggen.
Alleen ik.
Jacob.
Alles is in orde.
Misschien... - Je maakt er 'n puinhoop van.
Laat hem nou maar zo liggen.
Je weet wat we moeten zeggen?
Dat Carl me 't pistool gaf om 'n signaal te kunnen geven...
en toen ik zag dat Baxter hem neerschoot...
Onmogelijk, Hank... - Hoe bedoel je?
We moeten open kaart spelen.
Helemaal niet. - We kunnen toch niet...
Nee, dit gaat ons lukken. - Niet nog een keer.
Het gaat wel lukken.
Het is perfect.
Toe nou, Jacob.
We moeten alleen de komende uren even doorkomen, en dan zijn we er.
Wil je gelukkig zijn?
Met 'n vrouw en kinderen?
's Avonds op de veranda, met een drankje?
Dan moeten we daar deze prijs voor betalen.
Hier en nu.
Kom nou...
We nemen 't nog eens door zodat we niks vergeten.
Had 'n ander dat geld maar gevonden. - Dat is niet zo.
Baxter kwam ineens opdagen...
achter Carl vandaan...
ik stond daar en jij was nog in 't bos.
Het lukt wel... Het gaat lukken.
Wat doe je nou? Leg terug.
Laat 't maar zo lijken alsof die schurk 't deed.
We zijn er bijna doorheen. - Ik ben zo moe, Hank.
Ik vind 't niet erg. Ik vind 't best. Ik ben niet bang.
Ik ben niet bang. 't Is goed zo. - Hou op, Jacob.
Kom nou, laat mij m'n gang nou gaan.
Ik wil hier niet m'n hele leven aan denken. Zuipen op de veranda...
Doe jij het maar. - Nog 'n paar uur...
Voor jou is 't perfect. Jij hebt 'n doel in je leven. Dat weet je.
Ik wil hier niet meer zijn.
Nee, alsjeblieft... - Toe, Hank. Laat me nou...
Vertel je dochtertje nou maar dat 't beertje van mij was.
Als je van me houdt, doe je 't.
Ik geef je de kans; ik zal je niet aankijken.
Ik zal je niet aankijken, maar als jij 't niet doet...
doe ik 't zelf en dan zijn we allebei de lul.
Daar schieten we niks mee op. Ik doe 't echt, Hank. Ik meen het.
Gek hè, dat jij en ik dat vliegtuig nou moesten vinden.
Je kunt op vele manieren een leugenaar ontmaskeren.
Detectiveboeken zijn soms best realistisch.
Een monotoon stemgeluid...
gebaren die gemaakt rustig overkomen. Of juist overdreven druk.
Details lijken vaag en onnauwkeurig.
Soms bedekt de verdachte zijn mond als hij spreekt.
Merkte u zoiets op bij de man die u neerschoot?
Hij loog. Hij was niet van de FBI.
Vernon Bokovsky's broer zat in dat vliegtuig.
Hij en z'n broer ontvoerden die meid vorig jaar.
Die ze dood in 't meer dumpten? - 4,4 Miljoen losgeld.
Wilt u 't aanraken? Toe maar.
Gaaf, hè? Dit is niet alles. De rest zoeken we nog. Kwestie van tijd.
Een kwestie van tijd?
We hadden 't geld even in handen.
We konden 't niet merken. Uit angst dat ze 't meisje zouden vermoorden.
Dus hebben we 20 agenten ingezet om zoveel mogelijk nummers te noteren.
Op 5000 biljetten na hebben ze ze allemaal gehad. Een op de tien.
Nu wachten we gewoon tot de biljetten opduiken.
Je strooit niet met biljetten van 100 zonder op te vallen.
We kunnen vluchten. Het land uit. Naar Zuid-Amerika of Australië.
Alsjeblieft, Hank.
Er zijn dagen waarop ik helemaal nergens aan denk.
Niet aan 't geld, of de moorden...
of Jacob.
Dagen waarop Sarah en ik net doen of we heel gewone mensen zijn.
Alsof 't allemaal nooit gebeurd is.
Die dagen zijn op de vingers van een hand te tellen.